# TSUE o obowiązkowych informacjach w reklamie suplementów

> TSUE orzekł, że informacji obowiązkowych nie trzeba powtarzać w reklamie drukowanej, jeśli znajdują się one na oznakowaniu produktu.

Source: https://www.mtrlegal.com/pl/tsue-obowiazkowe-informacje-reklama-suplementow/ · Language: pl · Updated: 2026-11-02

---

Europäischer Gerichtshof (EuGH, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej) doprecyzował obowiązki informacyjne dotyczące oświadczeń zdrowotnych odnoszących się do suplementów diety ([wyrok EuGH](https://infocuria.curia.europa.eu/tabs/document/C/2024/C-0657-24-00000000RP-01-P-01/ARRET/326735-DE-1-html) z 17 września 2026 r. – C-657/24 (sygnatura sprawy)). Zgodnie z tym rozstrzygnięciem reklama pisemna nie stanowi „oznakowania” w rozumieniu art. 10 ust. 2 Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 (rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 dotyczącego oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych). Jeżeli oznakowanie suplementu diety zawiera już wymagane informacje, nie muszą one być dodatkowo zamieszczane w pisemnym ogłoszeniu reklamowym.

## Spór o oświadczenia zdrowotne w reklamie prasowej

K.-GmbH sprzedaje suplement diety w postaci kapsułek, zawierający między innymi glukomannan. Na opakowaniu znajduje się informacja o znaczeniu zróżnicowanego i zbilansowanego sposobu żywienia oraz zdrowego trybu życia.

W 2020 r. przedsiębiorstwo zleciło opublikowanie w prasie reklamy produktu. Zastosowano w niej między innymi sformułowania „Zdrowa utrata masy ciała” oraz „Glukomannan przyczynia się do utraty masy ciała w ramach diety niskokalorycznej”. Bezsporne było, że reklama nie zawierała umieszczonej na opakowaniu informacji dotyczącej zbilansowanego sposobu żywienia i zdrowego trybu życia.

Organizacja ochrony interesów uznała, że informacje wymagane na podstawie art. 10 ust. 2 Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 powinny towarzyszyć oświadczeniom zdrowotnym również w reklamie prasowej. W związku z tym wniosła do Landgericht München I (Sądu Krajowego Monachium I) powództwo o zaniechanie naruszeń.

### Przebieg postępowania w Niemczech

Landgericht München I uwzględnił powództwo wyrokiem z 19 stycznia 2022 r.; zarówno ten wyrok, jak i późniejsze orzeczenie sądu niższej instancji nie są prawomocne ze względu na postępowanie rewizyjne toczące się przed Bundesgerichtshof (BGH, Federalnym Trybunałem Sprawiedliwości), a wynik postępowania pozostaje otwarty. Oberlandesgericht München (Wyższy Sąd Krajowy w Monachium) oddalił 20 lipca 2023 r. apelację wniesioną przez K.-GmbH.

Następnie przedsiębiorstwo wniosło rewizję do Bundesgerichtshof. W postępowaniu rewizyjnym przedsiębiorstwo występowało jako pozwana i strona wnosząca rewizję, natomiast organizacja ochrony interesów uczestniczyła w nim jako powód i strona przeciwna wobec rewizji.

Zdaniem Bundesgerichtshof rozstrzygnięcie zależało od tego, czy informacja na opakowaniu produktu wystarczała do spełnienia wymogów art. 10 ust. 2 lit. a rozporządzenia, czy też należało dodatkowo zamieścić ją w reklamie prasowej. W związku z tym przedłożył EuGH dwa pytania:

- Pierwsze pytanie dotyczyło zakwalifikowania pisemnej reklamy żywności jako „oznakowania” w rozumieniu art. 10 ust. 2 rozporządzenia.
- Drugie pytanie miało wyjaśnić, czy informacje obowiązkowe muszą być zawarte również w reklamie pisemnej, jeżeli zostały już zamieszczone na oznakowaniu środka spożywczego.

## Ramy prawne oświadczeń zdrowotnych

Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 obejmuje [oświadczenia żywieniowe i zdrowotne](https://www.mtrlegal.com/wiki/gesundheitsbezogene-angaben-in-lebensmitteln/) zawarte w przekazach komercyjnych dotyczących żywności przeznaczonej dla konsumentów końcowych. Dotyczy to również suplementów diety w rozumieniu Richtlinie 2002/46/EG (dyrektywy 2002/46/WE dotyczącej suplementów żywnościowych).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia oświadczenie zdrowotne występuje wówczas, gdy poprzez stwierdzenie lub przedstawienie deklaruje się, sugeruje lub pośrednio daje do zrozumienia, że istnieje związek między żywnością, kategorią żywności lub jednym z jej składników a zdrowiem. Takie oświadczenia mogą być stosowane przy oznakowaniu, prezentacji lub reklamie wyłącznie wtedy, gdy spełnione są wymogi rozporządzenia.

### Informacje obowiązkowe zgodnie z art. 10 ust. 2

Art. 10 ust. 2 rozporządzenia wymaga, aby oświadczeniom zdrowotnym towarzyszyły określone informacje. Należą do nich:

- Informacja o znaczeniu zróżnicowanego i zbilansowanego sposobu żywienia oraz zdrowego trybu życia.
- Informacje o ilości środka spożywczego i sposobie jego spożywania, które są niezbędne do uzyskania deklarowanego korzystnego działania.
- W stosownych przypadkach informacja skierowana do osób, które powinny unikać danego środka spożywczego.
- Odpowiednie ostrzeżenie, jeżeli nadmierne spożycie może stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Zgodnie z brzmieniem przepisu informacje te muszą być zamieszczone na oznakowaniu, a w przypadku braku takiego oznakowania – w prezentacji środka spożywczego i jego reklamie.

## Reklama pisemna nie jest oznakowaniem

EuGH uznał w pierwszej kolejności, że pisemne ogłoszenie reklamujące suplement diety nie jest objęte pojęciem „oznakowania”. Dokonując wykładni, uwzględnił brzmienie właściwych przepisów, ich kontekst systemowy oraz cele rozporządzenia.

### Szerokie rozumienie oznakowania z wyraźnymi granicami

Zgodnie z art. 2 ust. 2 lit. j Verordnung (EU) Nr. 1169/2011 (rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności) pojęcie oznakowania obejmuje wszelkie napisy, dane szczegółowe, znaki handlowe, marki, ilustracje lub symbole odnoszące się do danego środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, dokumencie, ulotce, etykiecie, opasce lub pierścieniu towarzyszącym takiemu środkowi spożywczemu lub odnoszącym się do niego.

Mimo że definicja ta jest szeroka, art. 10 ust. 2 Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 wyraźnie rozróżnia „oznakowanie”, „prezentację” i „reklamę”. Zdaniem EuGH każde z tych pojęć oznacza odrębny obszar regulacji. Sformułowanie „w przypadku braku takiego oznakowania” nie ustanawia przy tym równorzędności, lecz stosunek subsydiarności.

Również w innych miejscach rozporządzenie traktuje oznakowanie i reklamę odrębnie. Gdyby reklamę pisemną kwalifikowano jako oznakowanie wyłącznie ze względu na jej formę tekstową, rozróżnienie to utraciłoby swoje samodzielne znaczenie.

### Odmienne funkcje oznakowania i reklamy

Trybunał wskazał ponadto na różne cele obu form komunikacji. Oznakowanie służy informowaniu konsumenta końcowego przy wprowadzaniu środka spożywczego do obrotu. Reklama ma natomiast wspierać sprzedaż produktu.

Rozgraniczenie to odpowiada Durchführungsbeschluss 2013/63/EU der Europäischen Kommission (decyzji wykonawczej Komisji Europejskiej 2013/63/UE). Zgodnie z nią oznakowanie odnosi się do dostarczania żywności konsumentowi końcowemu, podczas gdy reklama jest ukierunkowana na wspieranie sprzedaży przez podmiot działający na rynku spożywczym.

Unijne pojęcie reklamy jest również szerokie. Co do zasady obejmuje ono każdą wypowiedź związaną z działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub wykonywaniem wolnego zawodu, której celem jest wspieranie sprzedaży towarów lub świadczenia usług. Może ono obejmować także wypowiedzi pisemne. Zgodnie z wyrokiem zakres tego pojęcia nie oznacza jednak, że reklamę pisemną należy jednocześnie traktować jako oznakowanie.

## Brak obowiązku powtarzania informacji w reklamie prasowej

Również na drugie pytanie EuGH odpowiedział, przyznając pierwszeństwo umieszczeniu informacji obowiązkowych na oznakowaniu. Jeżeli wymagane na podstawie art. 10 ust. 2 rozporządzenia informacje zostały tam zamieszczone w całości, nie trzeba ich ponownie podawać w pisemnej reklamie tego samego suplementu diety.

### Pierwszeństwo oznakowania produktu

Zgodnie z wykładnią Trybunału informacje obowiązkowe należy co do zasady zamieszczać na oznakowaniu danego produktu. Dopiero w przypadku braku takiego oznakowania informacje muszą być zawarte w innych elementach, w szczególności w prezentacji i reklamie środka spożywczego.

EuGH ograniczył przy tym swoją ocenę do reklamy pisemnej mającej znaczenie w postępowaniu głównym. Przedmiotem sporu było ogłoszenie opublikowane w czasopiśmie. Odniesienie się do innych form reklamy nie było konieczne do udzielenia odpowiedzi na pytania.

### Różnice między wersjami językowymi nie zmieniają wyniku

Trybunał odniósł się również do różnic między wersjami językowymi art. 10 ust. 2. Podczas gdy w niektórych wersjach między prezentacją a reklamą zastosowano spójnik „i”, wersja francuska zawiera w tym miejscu spójnik „lub”.

Zgodnie z orzecznictwem EuGH pojedyncza wersja językowa nie może stanowić wyłącznej podstawy wykładni ani mieć pierwszeństwa przed pozostałymi wersjami językowymi. Przepisy prawa Unii należy interpretować w sposób jednolity na podstawie wszystkich wersji językowych, z uwzględnieniem ich kontekstu i celu regulacji.

W konkretnym przypadku ta różnica językowa i tak nie miała decydującego znaczenia. Dotyczy ona sytuacji, w której brakuje oznakowania zawierającego informacje obowiązkowe. W postępowaniu głównym oznakowanie produktu zawierało informację wymaganą na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a.

## Równowaga między ochroną konsumentów a rynkiem wewnętrznym

Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 realizuje kilka powiązanych ze sobą celów. Ma zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów, wzmacniać ochronę przed oświadczeniami wprowadzającymi w błąd, a jednocześnie gwarantować prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego. Do jego zasadniczych celów należy również ochrona zdrowia.

Punktem odniesienia jest przeciętny konsument, który jest właściwie poinformowany, dostatecznie uważny i rozsądny, z uwzględnieniem czynników społecznych, kulturowych i językowych. Konsument ten powinien mieć dostęp do informacji potrzebnych do podjęcia świadomej decyzji zakupowej.

Zgodnie z art. 12 Verordnung (EU) Nr. 1169/2011 obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być dostępne i łatwo osiągalne. W przypadku żywności opakowanej należy je umieszczać bezpośrednio na opakowaniu lub na przymocowanej do niego etykiecie. Jeżeli oznakowanie zawiera wymagane informacje, są one dostępne dla konsumenta przy podejmowaniu decyzji zakupowej.

EuGH wskazał, że prawodawca Unii mógł wyraźnie ustanowić dodatkowy obowiązek powtarzania tych informacji w reklamie pisemnej. Ogólne rozszerzenie obowiązków dotyczących oznakowania na reklamę prasową mogłoby wprawdzie wzmocnić ochronę konsumentów, naruszyłoby jednak równowagę między tą ochroną a prawidłowym funkcjonowaniem rynku wewnętrznego, do której dążył prawodawca Unii.

## Znaczenie orzeczenia EuGH

W odniesieniu do art. 10 ust. 2 Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 Trybunał wiążąco wyjaśnił dwie kwestie:

Po pierwsze, pisemna reklama suplementu diety nie jest objęta pojęciem oznakowania. Po drugie, informacje obowiązkowe wymienione w tym przepisie nie muszą być powtarzane w pisemnym ogłoszeniu reklamowym, jeżeli oznakowanie reklamowanego suplementu diety samo zawiera te informacje.

Rozstrzygnięcie o kosztach poniesionych przez strony postępowania głównego należy do sądu niemieckiego, ponieważ postępowanie przed EuGH stanowi część zawisłego przed nim sporu. Koszty poniesione przez innych uczestników w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi nie podlegają zwrotowi.

W przypadku przedsiębiorstw orzeczenie dotyczy rozgraniczenia między oznakowaniem produktu a komunikacją wspierającą sprzedaż w kontekście oświadczeń zdrowotnych. W kwestiach prawnych związanych z reklamą żywności oraz potencjalnymi roszczeniami wynikającymi z prawa konkurencji MTR Legal wspiera przedsiębiorstwa w ramach [doradztwa prawnego w zakresie prawa konkurencji](https://www.mtrlegal.com/rechtsberatung/wettbewerbsrecht/).